Vixia wilde zich in de toekomst meer gaan richten op haar kernactiviteiten. Door het afstoten van de niet-kernactiviteiten probeert Vixia haar rendement te verhogen.

Vixia is het sociale werkplaatsbedrijf van de Limburgse gemeenten Sit­tard- Geleen, Beek, Stein en Schin­nen. Ongeveer twee jaar geleden heeft Vixia besloten drie van haar bedrijfsactiviteiten af te stoten. Jan Uilenbroek kreeg als directeur de taak dit in goede banen te leiden.

Kernactiviteit
Vixia wilde zich in de toekomst meer gaan richten op haar kernactiviteiten, een mens­ontwikkel- en reïntegratiebedrijf. 'Door de jaren heen was Vixia meer een productiebedrijf geworden met een lappendeken aan bussi­nes units. Onze productie werd te kapitaalintensief', licht Uilenbroek toe. Dit leidde in 2005 tot financiële problemen. 'We hebben in dat jaar behoorlijk wat verlies geleden. Een van de oorzaken was een tekort aan personeel. We hadden uitzend­krachten ingehuurd om de machines draaiende te houden, maar dat was niet verstandig. Ons personeel had onvoldoende verstand van zaken. Een aantal afdelingen was hierdoor niet langer rendabel.'

Business units
Eind 2007 deed Vixia drie business units in de verkoop: hout, hydro en tapijt. Ze pasten niet langer in de strategie van Vixia. 'Bij de verkoop van een business unit vragen wij de koper niet alleen het bedrijf, maar ook een percentage van onze medewerkers over te nemen. Omdat wij een be­drijf met een sociale werkplaats zijn, heeft een deel van ons personeel een lichamelijke, verstandelijke of psychische beperking.'

De afdelingen hout en hydro waren niet rendabel en het bedrijf verwachtte dat deze units niet snel verkocht konden worden. Voor de tapijtafdeling, beter bekend als Millenerpoort, voorzag Vixia geen problemen. Niets bleek minder waar. 'Tot onze verbazing werden hout en hydro zonder problemen binnen zes maanden al overgenomen. Millener­poort, dat juist wel omzet behaalt, hebben we nog altijd niet verkocht. Gelukkig verkopen we die afdeling niet uit ellende, maar uit luxe.'

Kredietcrisis
Uilenbroek heeft hier zelf wel een verklaring voor: de kredietcrisis. 'Begin 2008 waren er nog geen economische problemen. De ondernemers die hydro en hout hebben overgenomen, wilden juist investeren in deze afdelingen. Ze zagen de potentie van het bedrijf en durfden het risico te nemen. Daarnaast bood het personeel hen een mogelijkheid tot maatschappe­lijk verantwoord ondernemen. Goed voor het imago.' De verkoop van de tapijtafdeling is te elfder ure niet doorgegaan. 'Er was direct een aantal geïnteresseerden, maar om verschillende redenen is dat niets geworden. In december hadden we een mondelinge overeen­komst met een tweetal onderne­mers. Er was zelfs een intentiever­klaring getekend. De verkoop ging niet door vanwege 'onzekerheden in de markt'. De kopers durfden het risico niet te nemen. Ze verwachtten een te groot omzetverlies. Balen.'

Leermoment
Een teleurstelling die ook problemen voor Vixia met zich meebracht. De tapijtafdeling was namelijk niet meer in de begro­ting van 2009 opgenomen. Een leer­moment. 'Ik was er van overtuigd dat we Millenerpoort voor eind 2008 kwijt waren. Ik had mijn verkopers in de Benelux al van de zaak gehaald. Met spoed hebben we de begroting aangepast. Het was niet verstandig om die unit al los te laten, terwijl de verkoop nog niet rond was.'

Bron: Kamer van Koophandel